Miejscowość składa się z dwóch części, Skalice i Svobodná Ves, która dawniej nazywała się Josefov. Pierwsza pisemna wzmianka o Skalicach pochodzi z 1226 roku, jednak stare kroniki podawały, że pierwsze domy powstały w miejscu dzisiejszej wsi już pod koniec XII wieku. Od 1341 roku mniejsza, dolna część wsi należała do dworu w Horní Libchavie a większa, górna część do dworu z siedzibą na zamku Sloup. Status ten utrzymał się do 1848 roku.

Skalice leżały na starej drodze wojewódzkiej z Czech do Łużyc. Była znana i wykorzystywana do przejść dla oddziałów do początku XIX wieku. Wpłynęło to również na rozwój handlu międzynarodowego, zwłaszcza eksportu szkła z Gór Łużyckich.

Ludność żyła głównie z rolnictwa, ale w latach 30. XVI wieku zaczęło się rozwijać szklarstwo. Szczególnie po wojnie trzydziestoletniej wzrosło znaczenie tutejszej produkcji szkła i stała się ona częścią obszaru produkcji wysokiej jakości, tzw. czeskiego szkła kryształowego.

W miejscowości znajduje się kilka zabytków. Należy do nich budynek miejscowej plebanii nr 114 oraz kilka przykładów architektury ludowej - chałupa drewniana nr 95, dawny młyn nr 269, dawne grodzisko nr 294 i dom nr 198. We wsi i okolicy znajduje się również rzeźba św. Jana Nepomucena, Matki Boskiej oraz kapliczki.