Miasto Hejnice leży u północnego podnóża Gór Izerskich, na wysokości 375 m n.p.m.; jego główną rzeką jest Smědá. Większa część tego obszaru należy do rezerwatu krajobrazowego Gór Izerskich.
Historia Hejnic była ściśle związana z kościołem pielgrzymkowym, którego powstanie, zgodnie z tradycją, sięga roku 1211. Do uzdrawiania chorych przyczyniała się tu prawdopodobnie woda lecznicza, która wypływa w pobliskiej miejscowości Libverda. Do rozgłosu miejscowości przyczynił się zakon franciszkanów, którego klasztor został tu założony w 1692 roku przez hrabiego Františka Gallasa.
W XVI wieku otwarto kopalnie rudy żelaza, a w XIX wieku w gminie i jej okolicy powstało kilka fabryk tekstylnych.
Gmina Hejnice uzyskała prawa miejskie 31 lipca 1917 roku.
Pełni ona rolę ośrodka przemysłowo-rolnego, ale jest również punktem wypadowym dla turystów, z dostępem do lokalnego transportu publicznego.
Wartość przyrodnicza tego obszaru ma duże znaczenie dla rekreacji. W rejonie grzbietu górskiego znajduje się kilka rezerwatów przyrody i obszarów chronionych. Obecnie kulturowe znaczenie Hejnic jako miejsca pielgrzymkowego ponownie zyskuje na znaczeniu.
W Hejnicach znajduje się dom rodzinny Josefa Riedela, „króla szkła” Gór Izerskich, który urodził się tu w 1816 roku. Przed domem znajduje się tablica pamiątkowa wykonana przez Josefa Novotnego z manufaktury szkła Spider Glass w Heřmanicach. Tablica została uroczyście odsłonięta w 2024 roku przez Maximiliána Riedela, potomka Josefa Riedela, oraz jego żonę. W Hejnicach, w kościele „Navštívení Panny Marie”, znajduje się również monumentalny kryształowy żyrandol, który Josef Riedel podarował swojemu miastu rodzinnemu oraz kościołowi, w którym został ochrzczony.